Mieczyk

Mieczyk ogrodowy jest rośliną o wysokości 50-150 cm, uprawianą głównie na kwiat cięty. Składa się z części podziemnej, trwałej, którą należy przechowywać w pomieszczeniu o temperaturze +5°C, łodygi pojedynczej, sztywnej, u nasady zgrubiałej, liści lancetowatych. Spomiędzy liści wyrasta zwykle spłaszczony kłos kwiatowy. Kwiaty mają kształt wygiętych kielichów, o średnicy do 20 cm, jednostronnie rozmieszczonych na szczytowej części łodygi. Czas kwitnienia jest ściśle uzależniony od czasu wysadzenia – od lipca do września. Barwy kwiatów są urozmaicone – od białej, poprzez różową, czerwoną do ciemnolila, czasem pstre i centkowane. Mieczyk rozmnaża się z bulwy, którą jest corocznie odtwarzana, zgrubiała część pędu, w której roślina gromadzi substancje pokarmowe. W naszych warunkach bulwa nie może zimować w gruncie i musi być wykopywana po zakończeniu wegetacji. Pod koniec okresu wegetacyjnego bulwy osiągają charakterystyczny dla danej odmiany kształt, wielkość i zabarwienie. Oprócz bulw zastępczych tworzą się bulwy przybyszowe, które po odłączeniu od rośliny macierzystej wysadza się w marcu, w odstępach co 5 cm, do chłodnego inspektu, gdzie pozostają do późnej jesieni. Większe bulwy przybyszowe wysadza się na miejsca stałe, najczęściej na zagony, w drugiej połowie kwietnia lub na początku maja, zachowując odległości między rzędami około 25 cm. W rzędach, w zależności od wielkości bulw, stosuje się odstępy – 10-12 cm, w przypadku bulw małych – 3-4 cm. Głębokość wysadzania powinna się równać w przybliżeniu trzykrotnej wysokości bulwy.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Partnerzy